ŞİİR DEFTERİ
Gerekçesiz Ölüm
Gerekçesiz Ölüm
Günün en sessiz saatleriydi.
Güneş, dut ağacının gövdesine eğilmişti. Gölgeler uzuyor, yapraklar salınarak nefes alıyordu.
Yaşlı bir sandalye vardı ağacın altında.
Üzerinde oturan kadın, sessizce etrafı izliyordu. Ne gazete okuyor, ne telefona bakıyordu. Ellerini kucağında birleştirmiş, ayaklarını çıplak toprağa bırakmıştı. Dünya ile arasında hiçbir şey yoktu. Ne bir ayakkabı, ne bir telaş, ne bir kelime.
Ayaklarının hemen altında küçük bir karınca dolaşıyordu.
Yolunu şaşırmış mıydı, yoksa bilinçli bir güzergâhta mıydı, kim bilir…
Kadın farkında bile değildi onun varlığının. Karınca da neyin altında olduğunu bilmiyordu.
Ve birden…
Kadın hafifçe ayağını kıpırdattı. Belki pozisyon değiştirmek için, belki sadece dalgınlıkla.
Toprakla arasındaki minik hayat sönüverdi.
Hiçbir ses çıkmadı.
Ne bir çığlık, ne bir çatırtı.
Sadece sessizlik.
Kadın yerinden kalktı bir süre sonra.
Dut yaprağı yavaşça yere süzüldü, karıncanın üstüne kondu.
Sanki dünya, bu küçük ölümü örtmek istercesine…
Kimse bilmedi.
Hiç kimse “neden?” diye sormadı.
Çünkü bazı ölümler, öylesineydi.
Gerekçesizdi.
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...