“Sessiz Veda”

“Sessiz Veda”

“Sessiz Veda”

Sen gidince,
Yalnızlık koynuna aldı beni,
Öksüz kalmış bir çocuk gibi,
Kendi yetimliğimde kayboldum.

Sevilmek eskisi gibi değil artık,
Sesin yok, ellerin yok,
Adını fısıldasam bile,
Rüzgâr bile taşımıyor sana.

Zaman geçer dediler,
Ama geçmeyen ne çok şey varmış,
Bir özlem, bir eksiklik,
Ve kavuşması olmayan vedalar…

Ölüm dediler en kesin ayrılık,
Ama ben sensizken de öldüm biraz,
Gittin ve içimde kalan,
Hiç kapanmayan bir yara gibi kaldın.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ