AŞKTAN KAÇMAK, KENDİNDEN KAÇMAKTIR
AŞKTAN KAÇMAK, KENDİNDEN KAÇMAKTIR
İnsan, aşktan kaçabileceğini sanır. Oysa aşk, insanın varoluşunun bir parçasıdır. Kaçmaya çalıştıkça, aslında ona daha çok yaklaşır. Çünkü aşk, yalnızca bir duygu değil, insanın kendisini tanıma yolculuğudur.
Aşktan kaçanlar genellikle korktukları için kaçarlar. Sevilmekten, bağlanmaktan, kaybetmekten korkarlar. Oysa gerçek şu ki, aşkın yokluğu bir boşluk yaratır. O boşluk, zamanla insanın ruhunu kemiren bir uçuruma dönüşür. İnsan, kaçtığı şeyin içinde er ya da geç kendini bulur.
Aşkı reddetmek, yaşamı eksiltmektir. Çünkü aşk, yalnızca iki insan arasında gelişen bir bağ değildir; aynı zamanda dünyaya, hayata, kendimize duyduğumuz sevgidir. Bir çiçeğe dokunduğumuzda hissettiğimiz o sıcaklık, bir çocuğun gülüşünde bulduğumuz huzur, yıldızlı bir gecede gökyüzüne dalıp gitmek… Bunların hepsi aşktır.
Aşktan kaçmak, hayattan kaçmaktır. Oysa insan, hayatın içinde var oldukça aşk da onun bir parçası olmaya devam edecektir. Bu yüzden ondan kaçmaya çalışmak yerine onu anlamaya, kabul etmeye ve onunla yaşamayı öğrenmeye çalışmalıyız. Ancak o zaman gerçek bir özgürlüğe ulaşabiliriz.
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...