Argos’un Gözleri

Argos’un Gözleri

Argos’un Gözleri

Yirmi yıl geçti, yollar eskidi,
Zaman, bekleyenin omzuna çöktü.
Ne taşlar konuştu, ne rüzgâr sordu,
Ama ben bekledim, çünkü sözüm vardı.

Her gün aynı eşiğe baktım,
Tozlu yollar, yabancı ayaklar.
Ne gelen tanıdıktı, ne sesler onun,
Ama ben bekledim, çünkü sevgim vardı.

Sonra bir gün, rüzgâr bir koku getirdi,
Ayak sesleri tanıdık geldi kulağıma.
Gözlerim kördü, ama kalbim gördü,
Ve ben bildim, çünkü sahibim vardı.

Dizlerimin üstüne çöktüm yavaşça,
Son gücümle ona koştum.
O bana adımı söylemedi,
Ama gözyaşları bana yetti.

Ve tam orada, ayaklarının dibinde,
Görev tamamlandı, bekleyiş bitti.
Artık dinlenebilirim, çünkü o döndü,
Ve gerçek sevgi asla ölmez, biliyorum…

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ