Bir Veda Gibi Değil, Bir Uyanış Gibi
Bir Veda Gibi Değil, Bir Uyanış Gibi
Bu bir ayrılık değil sadece.
Bu, hayalimde yarattığım bir kişiden kurtuluş.
Hiç var olmamış birine duyduğum sevdanın yasını tutuyorum.
Beni benden uzaklaştıran, kendimi aynada tanıyamaz hale getiren birine veda ediyorum.
Onu kurtarmanın benim görevim olduğuna inandırıldım.
Ve şimdi, artık onu kurtarmam gerekmediğini kendime anlatmakla meşgulüm.
Bana zarar verip sonra teselli edenin yokluğuna alışmaya çalışıyorum.
Yalnızlıkla, korkuyla, ama aynı zamanda özgürlükle baş başayım.
Beni sevmediğini kabul etmek kolay değil.
Ama beni kendisi için bir ayna gibi kullandığını, aslında kendi içindeki boşluğu bana yansıttığını artık biliyorum.
Bu hikâyede sevilmez olan ben değildim.
Sevmeyi bilmeyen birine rastlamıştım sadece.
Şimdi anlıyorum ki;
Eğer bir ilişki kendi değerini sorgulatıyorsa,
Hayatındaki değer biçenleri sorgulama vaktin gelmiştir.
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...