EN SON KARA SEVDALI AŞIĞI DUYAR
EN SON KARA SEVDALI AŞIĞI DUYAR
Kızın gönlü çoktan düşmüş birine,
Saklar gözlerini, bakmaz yerine.
Eller tutuşur, sözler verilir gizlice,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Oğlan dertlidir, dalar uzaklara,
Arkadaşlar konuşur, yayılır odalara.
Bir sevda uğruna yanar yıllarca,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Bir isim fısıldanır, herkes öğrenir,
Mahalle, akrabalar bir olup söylenir.
Bir mektup yazılır ama sahibine gitmez,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Şehirde düğün var, davullar çalar,
Oğlan bakar, içi yanar, dünya kararır.
Sevda başkasının, umutlar dağılır,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Oturur düşünür, yıllar geçer,
Kalpte iz kalır, kolay silinmez.
Sonunda anlar, kader değişmez,
Ve artık ilk önce kara sevdalı aşığı duyar…
Bir çift göz değmiş, gönül yanmış,
Gece gündüz yollarına bakmış.
Dostu, düşmanı çoktan anlamış,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Sevda düşmüş dillerde dolanır,
Mahalle, sokak fısıltıyla yanar.
O, hâlâ sevdanın baharında sanır,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Bir mektup yazılmış, hiç okunmamış,
Bir söz verilmiş, çoktan unutulmuş.
Gözyaşı yağmış ama görülmemiş,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Gelin arabası geçer caddeden,
Birisi el sallar, biri perişan.
Oturur bir köşede, başı eğik mahzun,
Herkes duyar, en son kara sevdalı aşığı duyar…
Ömür geçer, kalp hâlâ sızılar,
Unutmak kolay mı, anılar çağrılar?
Sonunda anlar, kader de yanılar,
Ve artık ilk önce kara sevdalı aşığı duyar…
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...