Kırım’ da Bıraktım Düşlerimi
Kırım’ da Bıraktım Düşlerimi
Hasret düştü gönlüme, yollarına,
Dalgalanır Karadeniz, anlatır sana.
Bir yanım Bahçesaray, bir yanım Kerç,
Özlemin içimde yanan bir ateş.
Uzaklardan esen rüzgarın sesi,
Alıp getirir o eski neşemi.
Akmescit’te çocukluk düşlerim var,
Simferopol sokaklarında hatıralar.
Kırlangıç Kayası’nda oturup bir gün,
Seyretmek isterdim mavinin yüzünü.
Ayvazovski’nin fırçasında saklı,
Kırım’ın gözlerime düşen hüznü.
Ne zaman dönerim, bilmem bu yurda,
Toprağına değsin diye avuçlarım.
Tüm benliğim der ki, ey Kırım güzelim,
Sen hep yüreğimde, sen hep yanım
Düştü yine içime Kırım’ın hüznü,
Rüzgarın bile hasret kokuyor.
Bir yanım Gurzuf, bir yanım Yalta,
Dalgalar sahile sensiz vuruyor.
Bahçesaray’da soldu mu güller,
Han Sarayı’nda sustu mu diller?
O eski sokaklar, taşlı yollar,
Beni sorar mı eski günler?
Çadırda pişen tandır ekmeği,
İçimde tüten bir ana sıcaklığı.
Kefe’de gün batınca renkten renge,
Gönlümde ince bir sızı kalır.
Dönsem diyorum, kavuşsam sana,
Yine bassam toprağına çıplak ayakla.
Der ki, ey güzel Kırım,
Özlemim gözlerimde, kalbimde saklı…
Gözlerimde bir mavi, Karadeniz gibi,
Kırım’a dönmek vardı bu bahar vakti.
Bir selam çakmak Kefe’nin rüzgarına,
Ve yıldızları saymak eski bir sokakta.
Bahçesaray’da gül açtı mı bilmem,
Han Sarayı’nda yankılanır mı sesim?
Sokaklarında yürüdüğüm o taşlar,
Hâlâ hatırlar mı eski gölgemi?
Sudak’ta rüzgar eser başıboş,
Simferopol’de akşamlar hüzünle hoş.
Bir yanım geçmiş, bir yanım hayal,
Kırım’a dönmek vardı bu gece aheste.
Der ki, ey nazlı yurt,
Hasretin bir dağ gibi gönlüme durdu.
Bir gün dönersem yine sana,
Kavuşur mu Kırım’la düşlerim sonunda?
Bir gün seninle Kırım’a varacağız,
Rüzgar saçlarını okşarken usulca,
Bahçesaray’da eski bir avluda,
Göz göze susacağız dalgın bakışlarla.
Han Sarayı’nda yankılanan ezgiler,
Gözlerimde asırlık bir özlem gibi.
Sen elimi tutarken usulca,
Zaman geri dönecek sevgili.
Gurzuf’un kıyısında izlerken denizi,
Dalgalara anlatacağız ayrılığı.
Ayvazovski’nin fırçasından düşen mavide,
Yitip giden yıllar gibi kaybolacağız.
Birlikte soluyacağız Kefe’nin havasını,
Tarihin gölgesinde, sevdanın avlusunda.
Der ki, ey güzel Kırım,
Seninle düşlediğim sevgiliyle,
Bir gün mutlaka kavuşacağız…
Bir gün seninle Çatır Dağı’na çıkacağız,
Ayaklarımız altında uzanacak tarih.
Bulutlar süzülecek başımızın üstünden,
Ve rüzgar kulaklarımıza eski şarkılar fısıldayacak.
Akmescit’in dar sokaklarında yürürken,
Gözlerim gözlerine takılı kalacak.
Sen bir gülümseme bırakacaksın dudaklarına,
Ve ben, o an tüm özlemleri unutacağım.
Yalta’da gün batımını izleyeceğiz el ele,
Kırım’ın toprak kokusunu içimize çekeceğiz.
Bir bardak demli çay eşlik edecek sessizliğimize,
Söylenecek söz kalmayacak belki de…
Oysa şimdi, sensizim ve Kırım uzak,
Sadece hayallerimde yaşıyor ikiniz de.
Der ki, ey sevgili, ey Kırım,
Bir gün ikinizle de aynı güneşin altında buluşacağım…
Bir gün seninle Simferopol’ün sokaklarında,
Pushkin Caddesi’nde el ele yürüyeceğiz.
Çiçek pazarında renk renk laleler,
Sevdamızı anlatacak her dem.
Salgirka Parkı’nda durup soluklanacağız,
Salkım söğütlerin altında, nehrin şarkısında.
Seninle açacak baharın ilk çiçekleri,
Menekşeler, nergisler, papatyalar.
Vorontsov Sarayı’nın bahçesinde,
Tarihin izleri arasında kaybolacağız.
Her adımda bir hatıra, her köşede bir anı,
Kırım’ın kalbinde seninle yeniden doğacağız.
Der ki, ey sevgili,
Bu düşler gerçek olmasa da bir gün,
Kalbimde yaşıyor Simferopol’ün güzelliği,
Ve seninle orada olmanın özlemi.
Alupka’nın bahçelerinde gezerken,
Ay Petri Dağı’na doğru bakacağız.
Uçan Su Şelalesi’nin serinliğinde,
Sevdamızı yeniden yaşayacağız.
Gurzuf’un dar sokaklarında,
Fransız Rivierası’nı andıran havasında.
Koktebel’in kumsallarında,
Gün batımını birlikte izleyeceğiz.
Sudak’ın Ceneviz Kalesi’nde,
Geçmişin fısıltılarını dinleyeceğiz.
Novyi Svit’in köpüklü şaraplarıyla,
Geleceğe kadeh kaldıracağız.
Der ki, ey sevgili,
Bu düşler belki şimdi uzak.
Ama bir gün Kırım’ın bu güzelliklerinde,
Seninle buluşmak en büyük arzum olacak.
Bir gün, meltem rüzgarı saracak seni,
Saçlarına dokunurken usulca,
Gitmek hayalim, seninle,
O eski avlularda, göz göze susarak.
Bahçesaray’ın taşlarında yankılandık,
Ezgiler duydum, yılların özlemiyle.
Elini tutarken bir başka zaman,
Zaman geri dönecek sevgili, seninle.
Gurzuf’un kıyısında, denizle baş başa,
Dalgalara anlatacağız ayrılığımızı,
Ayvazovski’nin fırçasından düşen mavide,
Yitip giden yıllar gibi kaybolacağız.
Simferopol sokaklarında izlerini süreceğim,
Pushkin Caddesi’nde, geçmişin gölgesinde.
Manolya kokuları saracak yollarımızı,
Her çiçek, her taş, seni fısıldayacak bana.
Birlikte soluyacağız Kefe’nin havasını,
Tarihin gölgesinde, sevdamızın izinde.
İzmir’deki bu rüyam, Kırım’a varacak,
Bir gün mutlaka, seninle, kavuşacağız…
Der ki, ey güzel Kırım,
Sevdamızın şahidi ol, bekle bizi.
O gün geldiğinde, toprağına düşen her adım,
Özlemin son bulduğu yer olacak…
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...