Kyiv’e Geç Gelen Bahar
Kyiv’e Geç Gelen Bahar
(Bir erkeğin hafızasından)
Bahar, Kyiv’e geç geldi…
Bu sadece takvimden koparılmış birkaç gün değildi.
Bu; ertelenmiş duygulardı,
Ve karşılık bulamamış bakışlardı.
Şehirler değişti,
Yüzler kayboldu sokaklarda.
Ama içimde bir şey hep aynı kaldı:
Bir çift gözün yokluğu.
Onu her şehirde aradım,
Bazen bir saç telinde,
Bazen bir kadehin kenarında,
Bazen suskun bir bakışta.
Adımlarım ağırdı taş kaldırımlarda,
Yüzümde rüzgâr, ellerimde boşluk…
Ben bir yolcuydum,
Hiçbir istasyonda beklenmeyen.
Yüzüm gülmüyordu,
Çünkü biri gülümsememi yanında götürmüştü.
Susuyordum,
Ama kalbimin sokakları konuşmaya devam ediyordu.
Bazen şiir dağılır
Bir meydandaki anıtın önünde.
Eğer ses yoksa —
Bakış da sessiz kalır.
Ve sözler bile donar orada.
Hatta Tanrı bile
Bu kadar sessiz olamaz.
Ama ben… bekledim.
Dizlerimde sabır,
Bilinmezliğin kucağında umut.
Şimdi biliyorum ki —
Bahar gelir, geç kalsa da.
Ama bazı insanlar…
İçimizde kalır hep,
Hiç gelmeden.
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...