Savrulan Yürek

Savrulan Yürek

Savrulan Yürek

Kalbimi çıkarıp sorasım gelir,
bu kadar çok sevmek senin neyine?
Bir defa sevilip mutlu mu oldun,
yoksa sen deli mi oldun ey kalbim?

Gün batarken kızıl bir yorgunluk
sarardı ufkun ellerini.
Yamaçlarda kekik kokusu,
rüzgârda yarım kalmış bir türkü…

Beni senden sormasın kuşlar,
sular adını fısıldamasın.
Bağbozumunda eksilen üzüm gibi
eksilmek istemem içimde senden.

Ah gönlüm, avare gönlüm,
yol bilmez, iz sürmez göçebe.
Hangi dağın yamacına konacaksın,
hangi bahara saklanacaksın?

Bir veda bile edemedi gözlerin,
bir akşam hüznüydü gidişin.
Şimdi yalnızlığıma serpilen çiğ
senin yokluğundan doğuyor.

Soruyorum kendime her gece,
kalbim, sen hâlâ neyi bekliyorsun?
Bir defa sevdin, yetmedi mi?
Yoksa aşk dediğin, ebedi bir sürgün mü?

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ