Sessiz Yollar

Sessiz Yollar

Sessiz Yollar

Sabahları kimse uyandırmaz artık,
Güneş usulca süzülür pencereme.
Serçeler konar dal dal,
Ama sesleri bile yetmez boşluğu doldurmaya.

Bağlar, bahçeler uzanır önümde,
Rüzgâr özgürce eser yüzüme.
İstediğim yere gidebilirim,
Ama kimse beklemez varacağım yerde.

Geceleri yıldızlar dosttur bana,
Ay ışığı yolumu aydınlatır.
Ama bir köy evinin dumanı gibi,
Özlerim sıcak bir bekleyeni.

Özgürlük mü bu, yalnızlık mı?
Kim bilir…
Belki de rüzgârın söylediği,
Ama kimsenin duymadığı bir türkü gibi.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ