ŞİİR DEFTERİ
Yetimlik Çöktü Ömrüme
Yetimlik Çöktü Ömrüme
Sen gidince yüreğimden bir şeyler eksildi,
Sevilmişliğim de seninle birlikte gitti.
Sanki bir yetimlik çöktü ömrüme,
Sessiz, ağır, anlatılmaz bir sızıyla.
Bir sana üzüldüm, bir kendime,
Yetimliğime sarıldım, avuçlarım boş.
Ne bir sesin kaldı, ne de bir nefesin,
Sadece anılar, hüzünle yüklü, loş.
Kavuşması olmayan tek veda ölümdür,
Oysa ben her gece sana varıyorum.
Bir hayal, bir dua, bir nefes gibi,
Rüzgârda isminle savruluyorum.
Sensizlik kar gibi eritir içimi,
Ama erimez bendeki izlerin.
Gittiğin yerde üşür müsün bilmem,
Ama burası çok soğuk, çok derin…
0 YORUMLAR
Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...